Bizar Ambitieuze Trilogie

Het is niet mijn gewoonte om SciFi boeken te recenseren – ik zal dat nu ook niet doen – maar de Night’s Dawn Trilogy van Peter F Hamilton is een serie die ik met zeldzaam veel plezier heb gelezen en die ik elke rechtgeaarde liefhebber van het genre kan aanbevelen.

De hoeveelheid ideeen die Hamilton uit de mauw schudt is indrukwekkend, en in tegenstelling tot andere sommige schrijvers weet hij een volstrekt geloofwaardig universum met geloofwaardige karakters te schetsen. Een Aarde die volslagen geruineerd is, maar als economische grootmacht een interplanetaire confederatie van 800 werelden domineert, een biotechnologische revolutie, bizarre aliens, geloofwaardige kolonisatie scenario’s en complexe politieke intriges met bijbehorend wapengekletter.

Dit alles vormt uiteindelijk slechts de setting voor een gewaagd verhaal over leven na de dood en hoe de mensheid (levenden en doden beiden) daarmee om moet gaan. Het zijn drie dikke pillen (1200 pagina’s elk), dus alleen aan beginnen als je vakantie hebt, want je blijft lezen.

(Ja mede voor jou bedoeld Siquo)

Foto des Tages: Testvluchtje

shuttle_small.jpg
Waarschuwing: corny gephotoshopt promotiemateriaal

Zeven astronouten en hun vliegmachien staan klaar voor een testvlucht, pas de tweede sinds de crash van de Columbia in 2003. Als het weer mis gaat betekent dat waarschijnlijk het einde van het shuttle project en een drama voor de mensheid, want of het er nu gaat om de kansen op het voortbestaan van de soort te vergroten of om het bevredigen van de eeuwige exploratiedrang van onze soort, we moeten eens van deze rotsklomp af.
Dat bij vooruitgang risico’s moeten worden genomen weten deze astronauten maar al te goed. Vermoedelijk zouden zij zelfs intekenen op een enkeltje Mars. Jij niet?

Eerder voor Sargasso geschreven: Nasa’s veiligheidscommissie opgestapt

How we really see the web

We don’t read everything on the web. We scan, but we don’t scan everything. We zap from left to right in a ridiculous pace, searching for something that grabs our attention. We don’t really look at photo’s in news articles, unless they are big enough. The same for ads goes as well, size matters and we look longer, a lot longer, if it’s a text ad close to the main content of the page.

We have a way with bold intro paragraphs: we actually read them! Paragraphs’ best size is around 45-50 words, much longer will result in less attention. We also don’t read all the headlines and intros but spread our attention what results in a heatmaps of attention.

Eyetrack2004 is a loosely held investigation of what people watch when they visit newssites. Some of thse issues already surfaced in usability studies, but there are some pretty interesting findings in their public report. Which is also available as a 340 page downloadable pdf. One thing is clear: there definately needs to be more study by independent institutions of the way the user interacts with a website.

What we’ll find may very wel not please designers, and the final result may not be as pretty as it could be, but we’ll be sure that it will work.

Volgen hoe oogbollen rollen

Het is een techniek die al een tijdje wordt gebruikt: Eyetracking. Men kijkt hoe mensen naar een beeldscherm kijken. Doorgaans zijn vormgevers zelden blij wanneer ze de conclusies van dit soort onderzoeken horen, maar dat is een ander verhaal.

Eyetrack III volgde 50 internetters toen zij diverse sites bekeken die volgens standaard pagina opzetten waren gemaakt, en de resultaten zijn opmerkelijk.

Dat mensen niet op advertenties klikken is bekend, maar uit een kaart met kijk-hotspots blijkt dat zodra men weet waar zich ergens reclame bevindt, dat gebied vrijwel aandacht meer krijgt. We kijken er niet eens naar.

Deze en andere opmerkelijke conclusies worden vanaf 5 april vrijgegeven, voor nu een interessante voorbeschouwing met al vrijgegeven informatie: Eyetrack Study on User Behavior May Surprise You

Overigens is niet alles dat uit zo’n onderzoek komt natuurlijk uniek of nieuw, Steve Krug wijdde in zijn boek ‘Don’t make me think’ bijvoorbeeld al een hoofdstuk aan kijkgedrag: How we really use the Web