Thuis werken

Buiten is het een koude, barre dag, en ik werk thuis. In alle rust werken aan een standaard project template voor Jobcircle. Collega Peter en ik hebben afgelopen week de laatste twee dagen afgerond van een zesdaagse training projectmanagement bij Schouten en Nelissen. En daarvan krijg je veel goede ideeën, en dus werk ik vandaag thuis aan een document dat zowel grote als kleine projecten moet faciliteren. Maar dat ook vooral niet te zwaar moet worden met projectmethodieken en documentatie.

In mijn tijd bij EuroNet waren de projectmanagers allemaal op PrinceII cursus geweest en stond het studio management er op de methodiek nauwgezet te volgen. Voor grote portals werkte het uitstekend, maar voor kleine microsites leverde het volgen van de volledige methodiek soms 150 pagina’s documentatie op. Voor een website van 4 pagina’s. Dat was een wijze les, en ik wil het mijn collega’s niet aandoen door onnodige hoepels te springen.

Maar op zo’n gure dag denk je ook wel eens aan zon en zomer, en blader je soms even terug door de vakantiefoto’s. Dat dat in het zelfde apparaat zit als mijn werk maakt het ook wel erg makkelijk natuurlijk. Onderstaande foto is gemaakt op Jersey bij de Fishermans Chapel, een klein kapelletje met een kerk erbij. Het was een lekkere warme dag, rustig op het strand met een zacht briesje. Er was een bruiloft in het kerkje, en na afloop hebben we thee gedronken bij een andere kerk, aan de overkant van de straat. Zomarvakantie…. misschien dit weekend maar eens wat gaan plannen aan vrije dagen en vakantie 🙂

fishermans_chapel_small
Klik voor grotere foto.

Computer weer thuis

Zo, mijn computer is eindelijk terug. Terug van een logeerpartij bij de mannen van de Computerservice in Voorburg. Hij startte niet meer op vanwege een kapot moederbord, en ik heb deze gelegenheid aangegrepen om ‘m maar eens een extreme makeover te geven. Meer werkgeheugen, betere videokaart, nieuwe processor. Eigenlijk een hele nieuwe computer, verscholen in dat 13 in een dozijn Fujitsu Siemens uiterlijk. En dat voor de prjis van een lousy Dell, een goede deal als je het mij vraagt…

Maar zonder pc viel het me wel op hoezeer mijn leven is verweven met de pc en internet. Natuurlijk zijn de diverse sites waar je zoal rondhangt nog beschikbaar in Google Reader met een laptop van de zaak die voor een gedeelte dezelfde bookmarks heeft, maar het niet bij de hand hebben van je foto’s, muziek, wachtwoorden en programmatuur voelt toch alsof er een stuk van jezelf niet meer werkt.

Aan de andere kant is het ook wel weer eens leuk om een tijdje wat meer offline te zijn, je door die stapel boeken te kunnen worstelen die je al maanden probeert uit te lezen. Even terug naar je First Life zogezegd. En het was ook wel een moment van bezinning over de hoeveelheid zooi die ik bewaar op de pc, zeker toen ik een artikel las van Leo van Zen Habits over de Digital Packrat, en bleek dat ik op meerdere symptomen ja moest zeggen.

Ik ben een behoorlijk georganiseerd persoon op de pc, maar de enorme hoeveelheid data (foto’s, documenten, muziek, bookmarks) bestaat voor een deel uit zaken die ik nooit gebruik, en als ik ze gebruik dan vraag ik me vaak af wat me heeft bezield dit op te slaan.

Fascinerende inzichten, alleen maar doordat je pc een paar weken bij de reparateur staat. Mooi nietwaar?

Uitzicht over Parijs

IMG_8908.jpg

Uitzicht vanaf de Sacre Coeur, grote foto hier. Wat een onwijze toeristenindustrie in Montmartre zeg, daar gaan we dus ook niet meer naar toe. Parijs is heerlijk zolang je de echte hotspots maar vermijdt. Alleen moet ik natuurlijk nog wel een keer naar de top van de Eiffeltoren en het Louvre, maar dat kan ook buiten het seizoen.

Inmiddels wel weer redelijk hersteld van de griep of whatever het ook was, morgen weer aan het werk. Beter wel, thuiszitten schiet niet op als je de puf niet hebt om wat te doen. Als je werkt ben je tenminste de hele dag bezig met andere dingen dan ziek zijn.

Sneeuwstormpje

Sneeuw op station Utrecht CS
Een paar centimeter sneeuw en Nederland ligt op z’n gat. Weeralarm.

Ligt het nou aan mij of zijn we wat softer geworden? Tien jaar geleden hadden we elk jaar dit soort weer, soms weken achtereen. En werd er toen gewaarschuwd voor inzakkende platte daken of bevroren wissels? Nee, behalve als het echt hard vroor. Nou ja, ik ben thuis. Had geen zin om nog een keer te stranden in een in elkaar zakkend vervoersnet zoals een paar weken geleden met die storm.

Nieuwe dienstregeling NS

Ik heb ‘m de tijd gegeven, de nieuwe NS dienstregeling. Sinds anderhalve maand reis ik niet langer in een ruk door van Voorburg naar Utrecht, maar moet ik met de stoptrein naar Gouda en daar overstappen op de intercity. 2 minuten overstaptijd, en geheel in tegenstelling tot mijn verwachting is die aansluiting meestal wel in orde. Helaas zit de trein bijna elke dag tjokvol, en aangezien ik geen zin heb om met 10 anderen in een halletje te staan wachten, laat ik de aansluiting voor wat hij is en wacht een paar minuten op de volgende trein, de intercity uit Den Haag. Ja, die dus niet meer in Voorburg komt en bijna altijd leeg is.

Op zich is de overstap nog wel te doen, maar het relaxte van de reis – kopje koffie met een krantje en rustig wakker worden, is er wel een beetje vanaf. Halverwege de trein uit, koffie opslobberen voor je moet overstappen, op nieuw op zoek naar een zitplaats. Ik heb de trein altijd op prijs gesteld vanwege de rustige reis, maar ervaar het de laatste tijd als stressvol. Jammer, hinderlijk en op termijn een reden om een andere oplossing te zoeken.

De terugreis is erger, want de stoptreinen rijden dus wel op tijd, en als je met de trein op Gouda aankomt uit Utrecht dan is die stoptrein zo punctueel dat ze de deuren sluiten op het moment dat de deuren van de intercity open gaan. Op nog geen 5 meter afstand aan de andere kant van het perron.

Mijn reistijd is minimaal een half uur langer geworden per dag, in de plaats voor de aangename, directe 34 minuten durende rit van weleer. Enige voordeel is wel dat ik nu 4 keer per uur uit Utrecht kan vertrekken. Maar ik zou dat graag inwisselen voor een directe verbinding. Geen verbetering dus.

De dagelijkse praktijk
“Kom op mensen, d’r passen nog wel een paar forenzen bij”

Lifelogje kerst

Onderstaande post is geschreven voor de Sargasso jubileum week ter ere van ons 5 jarig bestaan, waarin een aantal schrijvers een keer een life-logje maken om te laten zien hoe het ook geweest had kunnen zijn.

Zo. De kerst is weer gehaald dit jaar. Doordat de deadline van een groot project op het werk is verschoven was er zelfs de mogelijkheid om vrij te zijn tussen kerst en oud & nieuw. Normaal vind ik het altijd wel leuk om kerst een beetje voor te bereiden – geen zwaar overdreven diners hoor, dat niet, maar wel voldoende activiteiten om je toch dat kerstgevoel te geven. Dit jaar was het echter zo’n jaar waarin de kerst ineens voor je neus staat als een onverwachte gast. Mijn kerstgevoel ontbreekt volledig.

De overburen zijn overduidelijk wel in de kerstsfeer, want iedereen die 2 uur besteedt aan het ophangen en perfectioneren van een op dennetak gelijkende slinger met tientallen lichtjes op het balkon is duidelijk op een missie om het dit jaar extragezellig te maken. Misschien dat het ontbreken van een kerstboom in huis verband houdt met mijn afwezige kerstgevoel? Wanneer ik rond de kerstdagen, door mijn werkritme gedreven, vroeg uit bed kom, is het aandoen van de kerstlichtjes altijd een teken dat er geen haast is deze dag. Dat je rustig aan wakker kunt worden, een muziekje op mag zetten en lekker kunt genieten van het niets doen. We hadden afgesproken dat er geen boom zou komen, het mini conifeertje op de schoorsteen voldoet helaas niet echt.

Read moreLifelogje kerst